Wednesday, October 12, 2005
Ιστολόγιον
Μπορεί να φταίει το ότι πίνω μπύρες αυτή τη στιγμή, αλλά το Δεν Πουλάμε μου έφτιαξε τη μέρα...
The Sixth Sheep
Το πιο δύσκολο πράγμα που μου έχουν ζητήσει ποτέ να πω στην αγγλική είναι:
"Του έκτου άρρωστου Σεΐχη, το έκτο πρόβατο είναι άρρωστο"
(sixth sick sheik's sixth sheep's sick)... εκτός και αν το πω
πολυυυύ αργααά, μπερδεύω τα παχιά σσσ με τα απλά σ...
Το δεύτερο πιο δύσκολο πράγμα που μου έχουν ζητήσει να πω είναι:
"Αυτή πουλάει κοχύλια στην ακροθαλασσιά"
(she sells seashells on the seashore)... που έχει ακριβώς το ίδιο
πρόβλημα με τα σσσ.
Το πιο αστείο πράγμα που μου έχουν ζητήσει να πω είναι:
"Δεν είμαι ξεπουπουλιαστής των φασιανών, είμαι ο γιος του. Και
ξεπουπουλιάζω φασιανούς μέχρι να έρθει ο ξεπουπουλιαστής" (ζητάω
ταπεινά συγνώμη για τη χρήση της λέξης "ξεπουπουλιαστής" σε δημόσιο
blog)
(I'm not a pheasant plucker, I'm a pheasant pluckers son,
and I'm only plucking pheasants til the pheasant plucker comes)... που
είναι αστείο γιατί αν το πεις πολύ γρήγορα πολλές φορές, κάποια στιγμή
αρχίζεις να λες: "I am not a pleasant fucker, I'm a pleasant
fucker's son..."
Αλλά το αγαπημένο μου είναι το:
"How much wood would a woodchuck chuck, if a woodchuck could chuck wood?" που νομίζω, αλλά δεν είμαι σίγουρος, ότι σημαίνει:
"Πόσο ξύλο θα πετούσε μια μαρμότα, αν η μαρμότα μπορούσε να πετάξει ξύλο;" (δεν είμαι και πολύ σίγουρος για τη σημασία της λέξης "chuck")
"Του έκτου άρρωστου Σεΐχη, το έκτο πρόβατο είναι άρρωστο"
(sixth sick sheik's sixth sheep's sick)... εκτός και αν το πω
πολυυυύ αργααά, μπερδεύω τα παχιά σσσ με τα απλά σ...
Το δεύτερο πιο δύσκολο πράγμα που μου έχουν ζητήσει να πω είναι:
"Αυτή πουλάει κοχύλια στην ακροθαλασσιά"
(she sells seashells on the seashore)... που έχει ακριβώς το ίδιο
πρόβλημα με τα σσσ.
Το πιο αστείο πράγμα που μου έχουν ζητήσει να πω είναι:
"Δεν είμαι ξεπουπουλιαστής των φασιανών, είμαι ο γιος του. Και
ξεπουπουλιάζω φασιανούς μέχρι να έρθει ο ξεπουπουλιαστής" (ζητάω
ταπεινά συγνώμη για τη χρήση της λέξης "ξεπουπουλιαστής" σε δημόσιο
blog)
(I'm not a pheasant plucker, I'm a pheasant pluckers son,
and I'm only plucking pheasants til the pheasant plucker comes)... που
είναι αστείο γιατί αν το πεις πολύ γρήγορα πολλές φορές, κάποια στιγμή
αρχίζεις να λες: "I am not a pleasant fucker, I'm a pleasant
fucker's son..."
Αλλά το αγαπημένο μου είναι το:
"How much wood would a woodchuck chuck, if a woodchuck could chuck wood?" που νομίζω, αλλά δεν είμαι σίγουρος, ότι σημαίνει:
"Πόσο ξύλο θα πετούσε μια μαρμότα, αν η μαρμότα μπορούσε να πετάξει ξύλο;" (δεν είμαι και πολύ σίγουρος για τη σημασία της λέξης "chuck")
Tuesday, October 11, 2005
I Chain Your Mail
Κηρύσσω λοιπόν τον πόλεμο ενάντια σε όλους αυτούς που προωθούν μηνύματα τύπου "Με λένε Μπασμάτι Κασαάρ και πάσχω από μια σπάνια ασθένεια στον εγκέφαλο... και αν στείλετε αυτό το μήνυμα σε έξι εκατομμύρια φίλους σας μπορεί και να θεραπευτώ".
Από τώρα και στο εξής θα τιμωρώ με 1200 email/ώρα οποιονδήποτε μου στέλνει chain mail για να το προωθήσω σε φίλους. Έχω τη DSL, έχω τους mailbombers μου, θα τους βάλω μπροστά και θα τους γεμίσω το inbox τους με σκουπίδια να αναγκαστούν να με βάλουν στη μαύρη λίστα ή να ζητήσουν ταπεινά συγνώμη… Α, και αν κανείς θέλει να εκδικηθεί, ευχαρίστως να μοιραστώ μαζί του την απαραίτητη τεχνολογία.
Ρε γαμώτο, πόσο πιο απλό μπορεί να είναι: Αν το μήνυμα λέει κάπου "στείλτο σε άλλους n" είναι ψεύτικο, μούφα, απάτη. Δεν έχει σημασία αν υπόσχεται καλή υγεία και μεγάλα αρχίδια αν το στείλετε στους φίλους σας. Δεν έχει σημασία αν σας ζητάει να το στείλετε σε φίλους για να τους ενημερώσετε για κάποιον καταστροφικό ιό. ΜΗΝ προωθείτε τέτοια μηνύματα, please, έλεος, όχι άλλο...
Για λόγους πληρότητας, παραθέτω και το γνωστό πια "Με λένε Μπασμάτι Κασαάρ" στα αγγλικά και ελληνικά...
Από τώρα και στο εξής θα τιμωρώ με 1200 email/ώρα οποιονδήποτε μου στέλνει chain mail για να το προωθήσω σε φίλους. Έχω τη DSL, έχω τους mailbombers μου, θα τους βάλω μπροστά και θα τους γεμίσω το inbox τους με σκουπίδια να αναγκαστούν να με βάλουν στη μαύρη λίστα ή να ζητήσουν ταπεινά συγνώμη… Α, και αν κανείς θέλει να εκδικηθεί, ευχαρίστως να μοιραστώ μαζί του την απαραίτητη τεχνολογία.
Ρε γαμώτο, πόσο πιο απλό μπορεί να είναι: Αν το μήνυμα λέει κάπου "στείλτο σε άλλους n" είναι ψεύτικο, μούφα, απάτη. Δεν έχει σημασία αν υπόσχεται καλή υγεία και μεγάλα αρχίδια αν το στείλετε στους φίλους σας. Δεν έχει σημασία αν σας ζητάει να το στείλετε σε φίλους για να τους ενημερώσετε για κάποιον καταστροφικό ιό. ΜΗΝ προωθείτε τέτοια μηνύματα, please, έλεος, όχι άλλο...
Για λόγους πληρότητας, παραθέτω και το γνωστό πια "Με λένε Μπασμάτι Κασαάρ" στα αγγλικά και ελληνικά...
Sunday, October 02, 2005
One Life
Ξεκινάς σε μια νέα δουλειά, γιατί έχεις βαρεθεί την προηγούμενη...
Στην αρχή είσαι ενθουσιώδης, όλα είναι καινούργια (ακόμη και αν τα έχεις ξαναδεί στην προηγούμενη δουλειά), υπάρχουν πράγματα να ανακαλύψεις, ένα σωρό πράγματα να μάθεις. Βουτάς με τα μούτρα γιατί σου αρέσει τόσο πολύ, αρχίζεις να καταλαβαίνεις, να συνηθίζεις τους νέους τρόπους που λειτουργεί σε σχέση με την παλιά.
Σιγά - σιγά την κατακτάς, το νέο γίνεται παλιό, ο ενθουσιασμός γίνεται συνήθεια, και απολαμβάνεις την ευκολία με την οποία μπορείς να λειτουργήσεις και την άνεση με την οποία χειρίζεσαι την καθημερινότητα σου.
Και είναι ωραία, έχεις τον σεβασμό των υπολοίπων και την ευκαιρία να ξεκουραστείς από την προσπάθεια της κατάκτησης του νέου. Αλλά μόλις περάσει λίγο καιρός ακόμη, η συνήθεια αρχίζει να γίνεται ρουτίνα, και η ευκολία σιγά - σιγά βαρεμάρα...
Και αρχίζεις να σκέφτεσαι να φύγεις πάλι. Και κάποια στιγμή εμφανίζεται μια νέα δουλειά στο προσκήνιο, με τα ίδια αλλά τόσο διαφορετικά πράγματα να σου μάθει…
Και τα ζυγίζεις... Από τη μία την ευκολία και την άνεση του γνωστού, την ασφάλεια του κατακτημένου, και από την άλλη τον ενθουσιασμό που σου προκαλεί το νέο, το ρίσκο του να πάνε όλα στραβά και να καταριέσαι τη μέρα που άφησες την ασφάλεια της βαρετής δουλειάς σου.
Και συνήθως η απόφαση που καλείσαι να πάρεις μοιάζει πολύ οικεία, γιατί θα μπορούσε να διατυπωθεί και κάπως έτσι: "Έχω τα κότσια να το κάνω αυτό άλλη μια φορά; Να ξαναρχίσω από το μηδέν και να ξαναμάθω; Ή μεγάλωσα πια; Να μείνω εδώ που είμαι καλά και να μην κάνω όνειρα τρελά; Να συμβιβαστώ με την αγάπη, ενώ το μόνο που πραγματικά θέλω είναι έρωτας;"
Αν αποφασίσεις να μείνεις με την αγάπη, είναι καιρός να αγοράσεις τάφο...
To be on the wire is life. The rest is waiting.
Joseph Gideon (played by Roy Scheider) in "All that Jazz"
Στην αρχή είσαι ενθουσιώδης, όλα είναι καινούργια (ακόμη και αν τα έχεις ξαναδεί στην προηγούμενη δουλειά), υπάρχουν πράγματα να ανακαλύψεις, ένα σωρό πράγματα να μάθεις. Βουτάς με τα μούτρα γιατί σου αρέσει τόσο πολύ, αρχίζεις να καταλαβαίνεις, να συνηθίζεις τους νέους τρόπους που λειτουργεί σε σχέση με την παλιά.
Σιγά - σιγά την κατακτάς, το νέο γίνεται παλιό, ο ενθουσιασμός γίνεται συνήθεια, και απολαμβάνεις την ευκολία με την οποία μπορείς να λειτουργήσεις και την άνεση με την οποία χειρίζεσαι την καθημερινότητα σου.
Και είναι ωραία, έχεις τον σεβασμό των υπολοίπων και την ευκαιρία να ξεκουραστείς από την προσπάθεια της κατάκτησης του νέου. Αλλά μόλις περάσει λίγο καιρός ακόμη, η συνήθεια αρχίζει να γίνεται ρουτίνα, και η ευκολία σιγά - σιγά βαρεμάρα...
Και αρχίζεις να σκέφτεσαι να φύγεις πάλι. Και κάποια στιγμή εμφανίζεται μια νέα δουλειά στο προσκήνιο, με τα ίδια αλλά τόσο διαφορετικά πράγματα να σου μάθει…
Και τα ζυγίζεις... Από τη μία την ευκολία και την άνεση του γνωστού, την ασφάλεια του κατακτημένου, και από την άλλη τον ενθουσιασμό που σου προκαλεί το νέο, το ρίσκο του να πάνε όλα στραβά και να καταριέσαι τη μέρα που άφησες την ασφάλεια της βαρετής δουλειάς σου.
Και συνήθως η απόφαση που καλείσαι να πάρεις μοιάζει πολύ οικεία, γιατί θα μπορούσε να διατυπωθεί και κάπως έτσι: "Έχω τα κότσια να το κάνω αυτό άλλη μια φορά; Να ξαναρχίσω από το μηδέν και να ξαναμάθω; Ή μεγάλωσα πια; Να μείνω εδώ που είμαι καλά και να μην κάνω όνειρα τρελά; Να συμβιβαστώ με την αγάπη, ενώ το μόνο που πραγματικά θέλω είναι έρωτας;"
Αν αποφασίσεις να μείνεις με την αγάπη, είναι καιρός να αγοράσεις τάφο...
To be on the wire is life. The rest is waiting.
Joseph Gideon (played by Roy Scheider) in "All that Jazz"
Dexedrine
Στη σειρά "Δύο Ξένοι", υπάρχει μια περίοδος που ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με δύο γκόμενες (την δικηγόρο και την παρουσιάστρια). Ξυπνάει κάθε πρωί, και μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου, τον βλέπουμε με κουρασμένα μάτια να καταπίνει βιταμίνες και να αναφωνεί "It's show time, folks". Στην ταινία "All that Jazz" (tribute στην οποία αποτελεί αυτή η σκηνή), ο πρωταγωνιστής, αντί για βιταμίνες έπαιρνε dexedrine…
Tuesday, September 20, 2005
Romantic Fool
Είναι δυνατόν; Προσπαθείς σκληρά, όχι, παλεύεις, μια ζωή για να φτιάξεις ένα όνομα, μια εικόνα, ενός σκληρού, ρεαλιστή, άκαρδου, αδιάφορου, σκληρόπετσου ανθρώπου, και μετά, εκεί που κάθεσαι ήσυχος, σφηνώνεται στο μυαλό σου ένα εντελώς ακατάλληλο τραγούδι και μετά περνάς εβδομάδες ακούγοντας το στο repeat… και ο κόσμος νομίζει ότι είσαι ένας ρομαντικός. Είναι δυνατόν;
Τουλάχιστον την τελευταία φορά που μου έτυχε να κολλήσω με ένα τραγούδι, ήταν το Me And Julio Down By The Schoolyard του Paul Simon, το οποίο άκουγα διαρκώς για κάνα δεκαήμερο… Τώρα; Τώρα μου κόλλησε το Ticket To The Tropics του Gerard Joling. Είναι δυνατόν; 1985; Μέχρι και σόλο σαξόφωνο έχει. Είναι δυνατόν να ακούω τραγούδια για χαμένες αγάπες;
(νομίζω στην πρώτη πρόταση πρέπει να προσθέσω και ψυχαναγκαστικού…)
Τουλάχιστον την τελευταία φορά που μου έτυχε να κολλήσω με ένα τραγούδι, ήταν το Me And Julio Down By The Schoolyard του Paul Simon, το οποίο άκουγα διαρκώς για κάνα δεκαήμερο… Τώρα; Τώρα μου κόλλησε το Ticket To The Tropics του Gerard Joling. Είναι δυνατόν; 1985; Μέχρι και σόλο σαξόφωνο έχει. Είναι δυνατόν να ακούω τραγούδια για χαμένες αγάπες;
(νομίζω στην πρώτη πρόταση πρέπει να προσθέσω και ψυχαναγκαστικού…)
Saturday, September 17, 2005
Παραλλαγή στον Kipling
(Κάπου, κάποτε, βρήκα την παρακάτω παραλλαγή του if του Rudyard Kipling)
Αν μπορείς να αρχίσεις τη μέρα σου χωρίς καφεΐνη,
αν μπορείς να είσαι χαμογελαστός αγνοώντας πόνους και κούραση,
αν μπορείς να μη διαμαρτύρεσαι και να μην κάνεις τους ανθρώπους
να βαριούνται με τα προβλήματα σου,
αν μπορείς να τρως το ίδιο φαΐ κάθε μέρα και να είσαι ευγνώμων γι' αυτό,
αν μπορείς να καταλάβεις πότε οι αγαπημένοι σου είναι πολύ απασχολημένοι
για να σου αφιερώσουν χρόνο,
αν μπορείς να αδιαφορήσεις όταν οι άνθρωποι ξεσπάνε επάνω σου,
αν μπορείς να δεχθείς κριτική και κατηγορίες χωρίς αντίσταση,
αν μπορείς να αντιμετωπίσεις τον κόσμο χωρίς ψέματα και εξαπάτηση,
αν μπορείς να νικήσεις το άγχος χωρίς ιατρική βοήθεια,
αν μπορείς να χαλαρώσεις χωρίς αλκοόλ,
αν μπορείς να κοιμάσαι βαθιά κάθε βράδυ,
τότε κατά πάσα πιθανότητα είσαι ο οικογενειακός σκύλος.
Αν μπορείς να αρχίσεις τη μέρα σου χωρίς καφεΐνη,
αν μπορείς να είσαι χαμογελαστός αγνοώντας πόνους και κούραση,
αν μπορείς να μη διαμαρτύρεσαι και να μην κάνεις τους ανθρώπους
να βαριούνται με τα προβλήματα σου,
αν μπορείς να τρως το ίδιο φαΐ κάθε μέρα και να είσαι ευγνώμων γι' αυτό,
αν μπορείς να καταλάβεις πότε οι αγαπημένοι σου είναι πολύ απασχολημένοι
για να σου αφιερώσουν χρόνο,
αν μπορείς να αδιαφορήσεις όταν οι άνθρωποι ξεσπάνε επάνω σου,
αν μπορείς να δεχθείς κριτική και κατηγορίες χωρίς αντίσταση,
αν μπορείς να αντιμετωπίσεις τον κόσμο χωρίς ψέματα και εξαπάτηση,
αν μπορείς να νικήσεις το άγχος χωρίς ιατρική βοήθεια,
αν μπορείς να χαλαρώσεις χωρίς αλκοόλ,
αν μπορείς να κοιμάσαι βαθιά κάθε βράδυ,
τότε κατά πάσα πιθανότητα είσαι ο οικογενειακός σκύλος.
Thursday, September 15, 2005
GMail Stats
Το πρώτο μήνυμα στο Gmail account μου έχει ημερομηνία 18 Μαΐου 2004 (είναι το email για το καλωσόρισες από την Google). 485 ημέρες αργότερα, έχω 271 άτομα στα contacts μου, χωρίς να ξέρω τους μισούς από αυτούς. Έχω 9 drafts, μια και χρησιμοποιώ τα drafts για να κρατάω σημειώσεις και to-do notes. Και έχω και 3853 threads που καταλαμβάνουν 505 MB από τα συνολικά 2597MB που σήμερα μου δίνει η Google...
Subscribe to:
Posts (Atom)